MeFeKa

Bekle dedi gitti
Ben beklemedim, o da gelmedi…
Ölüm gibi bir şey oldu
Ama kimse ölmedi…

Özdemir Asaf

Önce, büyük büyük düşündüm;
Sonra büyük büyük yaşadım.
Ne varsa, onlar aldı.
Şimdi bana küçük bir ölüm kaldı.

Özdemir Asaf

.

En uzak mesafe ne Afrika’dır, ne Çin, ne Hindistan,
Ne seyyareler, ne de geceleri ışıldayan yıldızlar
En uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir
Birbirini anlamayan.

Can Yücel

güler, gülümser bir şakacı,
güldürür, düşündürür,
arada-bir durur, gözleri dolar,
neler söyler, neler susar…
yoksa, çok acı bir şakayı şakadan da olsa,
çok yalın bir karanlığa mı saklar…
oynadığı oyunsa, yaşamda oynadığı,
oyununu mu yaşar…
oyunda yaşadığı, yaşamını mı oynar…
yaşarcasına, oynarcasına,
sonunu mutlu bağlar,
gider evine ağlar.

Özdemir Asaf

.

mum yanar
mum ışıldar
kendileri yoktur, gölgeleri oluşur
ferinden korkulsa da rahmetin
yenilmez toprağa can katmanın kudreti
bir ömre kaç hayat sığar görülecektir…

mum aydınlar
mum sınar
ayrılık acısı kadar seversin
ve sevmenin coşkusu kadar koyar insana
aşk sözcüğünden ayrılmak

mum yaralanır
mum sürer
kem söz sahibini sürükler
son çağındır artık
gövdende birikir
senden eriyen parçalar

mum biter
mum söner dibine hayatın
işte yaşadığım dediğin
bir mum ömrüdür

eren
ve
eriten kendini…

Yılmaz Erdoğan

Gittim, gittim, denizin,
Sınır yerine vardım.
Halin bana da geçsin!
Diye ona yalvardım.

Bir çılgın vesvesede,
İçim didiklense de,
Olaydım o cüssede,
O’nun gibi susardım…

Necip Fazıl

koşulacak bir sancı gibi inceden
genceden aktım geceye
ihtiyar sokaklarda acemi lambalar
ve ıslak bir ışık ilkbahara
ilkbaharın günahı olmaz nasılsa…

çocuklar bulmuş, getirdiler
kanadı kırılmış bir nisan yağmurunu
nisan’ın kuyruğuna teneke bağlar mı insan,
çocuk olmasa?…
aşk şakasını kaldırır mı insan,
çocuk olmasa…

bir celsede boşanıyor mağrur bir yağmur,
nisanların yenildiği yalancı baharlarda…
ilkbaharın günahı olmaz nasılsa!

Yilmaz Erdogan

sen gül dalında gonca,
ben dağ yolunda yonca.
sen açılıp gülersin,
ben sararıp solunca.

Orhan Seyfi Orhon

Sen yoksun,
Boşuna yağıyor yağmur,
Birlikte ıslanmayacağız ki…
Boşuna bu nehir,
Çırpınıp pırpırlanması…
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki…
Uzar uzar gider,
Boşuna yorulur yollar…
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki…
Özlemlerde ayrılıklar da boşuna,
Öyle uzaklardayız…
Birlikte ağlayamayacağız ki…
Seviyorum seni boşuna,
Boşuna yaşıyorum,
Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki…

Aziz Nesin

Hiç kimse yok kimsesiz
Herkesin var bir kimsesi
Ben bugün kimsesiz kaldım
Ey kimsesizler kimsesi

Kimse aradığım yollarda
Kimsesizlik kimsem oldu
Dinsin artık hicranın cana
Kimse aradığım yollar
Kimsesiz kimselerle doldu

Avnî (Fatih Sultan Mehmet)